{"id":103,"date":"2022-12-24T12:12:21","date_gmt":"2022-12-24T12:12:21","guid":{"rendered":"https:\/\/pietransijngedichten.nl\/?page_id=103"},"modified":"2023-03-15T11:44:32","modified_gmt":"2023-03-15T11:44:32","slug":"over-de-dood","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/pietransijngedichten.nl\/index.php\/over-de-dood\/","title":{"rendered":"Over de Dood"},"content":{"rendered":"\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t
Over de Dood<\/strong><\/h6>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"\"\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t
Voor mijn vader 1999 05 26\u00a0<\/em>
Na het bericht van terminale longkanker<\/em><\/h6>
Het einde<\/strong><\/h6>

Een man met zilverwitte haren
zit naar de andere kant te staren
naar waar hij heen zal gaan
wanneer hij hier vandaan
zal gaan, zoals zijn levenslot
beschikt is door de wil van God<\/p>

Hij opent zijn vermoeide ogen
nog heel even naar vermogen
Ziet naar wat hem dierbaar was
en voelt het einde nadert ras<\/p>

Nog maar even
duurt zijn leven
Niets meer na te streven
dan het grote overgeven<\/p>

Vreugde, vrees, verdriet en pijn
Hij laat het gaan en laat het zijn
Ik ben met hem begaan
maar laat hem gaan<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t

\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"\"\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t
van mijn vader 1999 06 10 <\/em>
na zijn\u00a0 overlijden<\/em><\/h6>
De laatste adem<\/strong><\/h6>

In een niet te vatten vrede
is hij in een zucht verdwenen
waar het aldoordringend licht
vanaf de aanvang heeft geschenen<\/p>

Het leek alsof we even dreven
in een niet te vatten vrede
waarin hij is gebleven<\/p>

Door ontroering aangegrepen
in een diep verdriet bekeken
wij wat van hem overbleef
een levenloze vorm van vlees
waaruit zijn ziel verrees<\/p>

De glimlach op zijn vredige gezicht
toonde in een glimp de sfeer van het licht
waarheen zijn ziel zich heeft begeven
in een onuitsprekelijke vrede<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t

\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"\"\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t
1999 06 27<\/em><\/h6>
Een vraag aan mijn vader<\/strong><\/h6>

In de lucht vliegen de vogels
Daarachter bewegen de wolken
Daarachter het hemelse blauw
Maar daarachter: wat zit daar nou?<\/p>

Waar is mijn vader gebleven
sinds hij verdween uit dit leven?
Ik vraag aan de zon en de wind
Zeg mij waar ik hem vind<\/p>

Is hij versmolten met het heelal?
Of doolt zijn ziel nog bij de stal
waar hij tijdens zijn leven
de koeien zo vaak heeft bekeken?<\/p>

Ik vraag het de vogels, de wolken
de koeien die net zijn gemolken
Ik vraag het de wind en de golven
die troostend het antwoord vertolken:<\/p>

Waar hij zich ook heeft begeven
hij rust nu in vrede en heeft niet geleden
aanvaardde zijn dood als gegeven
dat nu eenmaal hoort bij het leven<\/p>

Leef in het heden
Laat het verleden
Laat hem in vrede
en leef in het heden<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t

\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"\"\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t
2004 12 26 <\/em>
Na het heengaan van mijn moeder<\/em><\/h6>
Dichtbij<\/strong><\/h6>

Soms lijk jij zo dichtbij
dat ik je haast kan raken
en met je kan praten<\/p>

Je lijkt mij zo nabij
dat ik je misschien
bijna horen kan en zien<\/p>

Ik voel de band
die ons verbindt
als moeder en kind<\/p>

Maar als ik mijn hand
naar je uitstrek
mijn blik en mijn stem<\/p>

in stilte tot je wendt
tast ik in lege duisternis
waarin jouw liefde levend is<\/p>

Zowel de dood als het leven
zijn door een stilte omgeven
In die stilte ben jij gebleven
voorbij de dood en het leven<\/p>

2019 10 07<\/em><\/h6>
Nabij gebleven<\/strong><\/h6>

Zij voelde heel nabij
Alsof zij zachtjes zei
Ik ben van alles vrij<\/p>

Ik heb mijn huis verlaten
en aanvaard mijn lot gelaten
nu ik alles achter heb gelaten<\/p>

Ik ben geen \u2018ik\u2019 meer
maar ik ben veel meer
en kijk nu op mijn leven neer<\/p>

Mijn leven is voorbij
Ik ben van alles vrij
opgelucht en blij<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t

\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"\"\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t
2007 12 03<\/em>
Volkel <\/em>
Na het overlijden van mijn schoonmoeder en schoonzus<\/em><\/h6>
Bloemen op het graf<\/strong><\/h6>

Wanneer de laatste bloemen zijn verwelkt
de aanloop langzamerhand vermindert
blijft een gevoel dat knaagt, soms hindert
en is er niets dat in de donkere dagen helpt<\/p>

Bloemen op het graf verwelken
Praten wil niet altijd helpen
Je staat er vaak alleen voor
Maar het leven gaat toch door<\/p>

Als de bloemen op het graf verwelkt zijn
dierbare verhalen keer op keer verteld zijn
dan wordt het langzaam stil om je heen
en ben je vaak met je gevoel alleen<\/p>

Toch vult de leegte zich met liefde
Het hart vindt nieuwe vreugde
vanuit een plek voorbij de dood
De troost is daar oneindig groot<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t

\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"\"\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t
De Steeg 1997<\/em><\/h6>
Het leven duurt maar even<\/strong><\/h6>

De mooiste momenten
in ons eindige leven
duren maar even<\/p>

Bloemen in hun volle bloei
beginnen weldra te verwelken
Als bomen op z’n mooist zijn
laten zij hun bladeren
en vruchten vallen<\/p>

De zon schijnt op z’n mooist
vlak voor hij onder gaat
Nog voor het leven ten volle
in het licht gekomen is
is het haast alweer voorbij<\/p>

Als bloesems verwelken
groeien er vruchten
Gevallen vruchten
brengen nieuwe bomen voort
De afgevallen bladeren
geven weer vruchtbare grond<\/p>

Het mooist schijnt de maan
als de zon is ondergegaan
Het mooiste einde
is een hoogtepunt
Zo is ieder einde
ook een nieuw begin<\/p>

Het licht gaat niet uit
maar het gaat over
in een groter licht
Het eindige leven
duurt slechts even
maar het licht is eeuwig<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t

\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"\"\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t
2003 10 21<\/em><\/h6>
Donkere stilte<\/strong><\/h6>

De slaap is de zuster van de dood
een wonderlijke stille reisgenoot
die zwijgend als een graf
ons thuisbrengt terug bij af<\/p>

Een donkere stilte omgeeft het leven
Waarom zijn wij daar niet gebleven?
Waarom zijn wij daaruit voortgekomen
in een leven van dolen en dromen?<\/p>

Op een droom lijkt soms het leven
een schouwspel in een duisternis
waardoor het leven is omgeven
in de stille grond van al wat is<\/p>

Een ondoorgrondelijke stille kracht
omgeeft het leven als hogere macht
Alles wat gezien wordt en gehoord
komt uit die wonderlijke stilte voort<\/p>

Als levens erdoorheen gaan
blijft de stilte stil, onaangedaan
Zal het leven verder gaan?
We weten niet waarheen
Maar in de grond is alles \u00e9\u00e9n<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t

\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"\"\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t
2002 12 30<\/em><\/h6>
Een vraag nog<\/strong><\/h6>

Landen bereisd
en zee\u00ebn bevaren
trotseerde ik gevaren
Ben bijna gekapseisd<\/p>

Als een eigenwijs kind
sloeg ik raad in de wind
Ik heb het geweten
Het heeft me gespeten<\/p>

Het leven ging door
Het eind kwam in zicht
Helder in het licht
rees de vraag: waarvoor?<\/p>

Van vreugde vervuld
in stilte gehuld
waar geen woord
wordt gehoord<\/p>

kwam als een antwoord
een lichtende poort
in liefde gehuld
in vrede vervuld<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t

\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"\"\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t
2002 12 06<\/em><\/h6>
Het stille vergezicht*<\/strong><\/h6>

Terwijl ik in het onbegrensde keek
zag ik mijn geboortestreek:
zilveren sloten, groene weiden
zachtjes langs mij glijden<\/p>

Stralend in een helder licht
in een prachtig vergezicht
Alles was zo teder en zacht
De wereld had een glimlach<\/p>

Maar wat ik mij het meest bewust
werd was de onbeschrijfelijke rust
Geen wens meer en geen wil
Alles was volkomen stil<\/p>

Onuitsprekelijk mooi
Vrij van de kooi<\/p>

*Zo was het voor ik werd geboren
Daarna ben ik dit zicht verloren
Kwam ik klem te zitten in een strik
van een denkend zoekend ik<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t

\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"\"\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t
2014 08 29<\/em><\/h6>
De tempel van de ziel<\/strong><\/h6>

De ziel verblijft
sinds hij op aarde viel
in de tempel van de ziel<\/p>

Tot de dood hem verdrijft
naar hemelse regionen
waar wij niet kunnen komen<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t

\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"\"\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t
1999 03 05<\/em><\/h6>
Overmorgen<\/strong><\/h6>

Als ik er morgen niet meer ben
of overmorgen of na overmorgen
of op een tijd die ik niet ken
en in de toekomst is verborgen<\/p>

Wat zou ik voor die tijd nog willen doen?
Wat zou ik voor die tijd nog willen zeggen?
Welke sporen wil ik achterlaten
voordat ze zijn uitgewist?<\/p>

De draden van het spinrag van mijn leven
waarin de spin verdwenen is in vage mist
hangen er misschien nog even
voor het web is uitgewist<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t

\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\n\t\t\t\t\t\t\t\"\"\t\t\t\t\t\t\t\t<\/a>\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t
1999 02 21<\/em><\/h6>
Tijdelijk<\/strong><\/h6>

Wat baat het ons
als wij de wereld winnen?
Wat schaadt het ons
als wij de wereld achterlaten?<\/p>

Wij verblijven hier maar tijdelijk
Wij moeten later hier vandaan
We weten niet wanneer
We weten niet waarheen<\/p>

We mogen niets meenemen
dan een traag vervagend weefsel
van herinneringen die verbleken
in een aldoordringend Licht<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t

\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"\"\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t
Amsterdam 6 feb 1999<\/em><\/h6>
Waar ben je gebleven?*<\/strong><\/h6>

Bij de dood van een dierbare
Ik had je graag nog eens gezien
omarmd, omhelst misschien<\/p>

Je bent nu misschien
in een lichtere wereld
waar dichterlijke zielen
soms een glimp van zien<\/p>

Het land ligt er verlaten bij
nu jij opeens er niet meer bent
Maar zien we in de wolken een gezicht
omstraald door aldoordringend licht?<\/p>

Het water dat mij altijd troost
stroomt traag en troosteloos voorbij
Maar zien we in de golven geen gezicht
in sprankelend weerspiegeld licht?<\/p>

Wat is er nog gebleven
van je onvergetelijke leven?
Traag vervagen de herinneringen
zoals een boot vaak rimpelingen
achterlaat in het schitterende licht
als een onvergetelijk gezicht<\/p>

Een ziel gelouterd in het licht
zendt ons soms een sprankje van dat licht
wanneer ons leven droef en donker is
\u2019uit de wereld van het nimmer dovende licht…
\u00a0waar de sferen vervuld zijn met licht…
\u00a0waar vreugde en vervulling zijn
\u00a0waar wensen zijn vervuld
\u00a0en jij onsterfelijk moge zijn\u2019<\/p>

\u00a0*Rig Veda, IX,7,10 vers 7-10<\/em>
\u00a0<\/em>
*Titel ge\u00efnspireerd op het Middeleeuwse gedicht <\/em><\/p>

\u2019Egidius waar bestu bleven?\u2019 <\/em><\/h6>
toegeschreven aan<\/em>
Jan Moritoen, voor een gestorven vriend, 13e eeuw<\/em><\/h6>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\n\t\t\t\t\t\t\t\"\"\t\t\t\t\t\t\t\t<\/a>\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

aaaserie.nl\/category\/memento-mori-headlines<\/p>

2004 09 12<\/em><\/h6>
De ogen van de dood<\/strong><\/h6>

Bij ziekte jaren geleden
heb ik even de dood
in de ogen gekeken
met een blik zonder strijd<\/p>

De ogen van de dood
waren stil en groot
leeg en eindeloos wijd
Hij keek mij doodstil aan<\/p>

Ziek, zwak en aangedaan
zou ik erin zijn opgegaan
als mij niet iets was gegeven
waarvoor ik verder kon leven<\/p>

Mijn kinderen wil ik op zien groeien
Hen als knoppen open zien bloeien
Mijn leven aan mijn taken wijden
en gelukkig leven zonder lijden<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t

\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"\"\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

Marreiki.worldpress.com<\/p>

2002 12 27<\/em><\/h6>
Bij ziekte<\/em><\/h6>
Het lieve leven<\/strong><\/h6>

Het leven heb ik lief
Mijn vrouw en kinderen heb ik lief
Zoveel mensen zijn mij lief
Dansend wil ik door het leven gaan<\/p>

Door ziekte en door ongerief
kwam ik oog in oog te staan
met de eindigheid van mijn bestaan
Het leven heb ik lief<\/p>

Ook ziekte kent een eind
Ik kom weer overeind
Dan dans ik nog even
door het lieve leven<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t

\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\n\t\t\t\t\t\t\t\"\"\t\t\t\t\t\t\t\t<\/a>\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t
2016 11 06<\/em><\/h6>
Zinloos?<\/strong><\/h6>

Een zinloze dood
is wat ons wacht
heb ik weleens gedacht<\/p>

En voelde dan de nood
om daar iets aan te doen
te werken naar een doel<\/p>

Heb ik mijn leven
hoezeer ook ooit geacht
verwerkelijkt of verkloot?<\/p>

Het is bijna om het even
Je moet het toch opgeven
heb ik toen ook gedacht<\/p>

Hoewel het dan ook gaat
om wat je achterlaat
aan blijvend resultaat<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t

\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"\"\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t
2019 09 27<\/em><\/h6>
Liefde voor het leven<\/strong><\/h6>

Is liefde voor de mensheid
iets van de moderne tijd?
En de liefde voor het leven
iets van iedere bekende tijd
dat altijd levend is gebleven?<\/p>

Is die liefde impliciet aanwezig
in al ons streven in ons leven?
Is de liefde tot het leven
onafhankelijk van bezigheden?<\/p>

Blijft een diep gevoelde liefde
tot het leven altijd in de diepte
zolang de kracht van leven
aan ons mensen is gegeven?<\/p>

Of wordt die liefde minder
als we kijken naar de jaren
toen wij nog vol passie waren
zonder schroom en hinder
van beperkingen en kwalen?<\/p>

Gaat die liefde soms in hoge nood
over in verlangen naar de dood?
Raakt men op het leven uitgekeken
als de levensliefde is geweken?<\/p>

Maar blijft toch in de diepte
steeds een diepe liefde
en is er zolang wij leven
toch een liefde tot het leven
als een onomstotelijk gegeven?<\/p>

Of verlangt men al of niet bewust
dan eigenlijk gewoon naar rust?
Aan het eind van het leven
zegt de levenskracht:<\/p>

\u2018Het is nu volbracht\u2019
En het zal zich overgeven
aan een hogere macht:
de bron van al het leven<\/p>

Ons leven gaat dan naar de bron
waar het aardse leven ooit begon
als een wezenlijk onderdeel
van een veel groter geheel<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t

\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"\"\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t
Wat leeft groet naar het licht<\/em><\/h6>
2015 05 30<\/em><\/h6>
Het licht voorbij de dood<\/strong><\/h6>

Wat leeft dat wil niet dood
Het redt zich uit de nood
Wat leeft groeit naar het licht
Leven streeft naar evenwicht*<\/p>

De dood geeft een beklemming
Tenzij het leven zich kan overgeven
aan de bron van al het leven
Ligt de menselijke bestemming
in een meer verlichte staat?<\/p>

Waarin de zon niet ondergaat
bewustzijn niet verdwijnt
zoals de zon die altijd schijnt
in eindeloos bewustzijn2
\u2018waarin wij leven bewegen en zijn\u20193<\/p>

Een onderliggend veld
waarvan de fysica vertelt
verschijnt in ons bewustzijn
als een stille staat van zijn<\/p>

Aanvankelijk wordt dit gekend
in slechts een tijdelijk moment
Maar geluk wil permanentie4
en tendeert naar transcendentie<\/p>

Een staat van rust en evenwicht
gevestigd in het innerlijke licht
dat glimp na glimp verschijnt
en uiteindelijk niet meer verdwijnt<\/p>

Wanneer het licht niet over gaat
is er blijvend een verlichte staat
waarin een transcendent bewustzijn
in ons oplicht als wij wakker zijn<\/p>

Tijdens waken, slapen en dromen
wordt het licht ons niet ontnomen
Wat werkelijk is, dat blijft bestaan5
Het is en blijft en zal niet ondergaan<\/p>

Het is de grond van ons bestaan
waarin de dingen op- en ondergaan
Waar al het andere in verschijnt
en successievelijk weer in verdwijnt<\/p>

Wie daarin leeft zal niet meer sterven
en wellicht een eeuwig licht verwerven
levend in \u2018het licht der eeuwigheid\u20196
als in een werkelijkheid voorbij de tijd<\/p>

Tijd is relatief en tijdelijk
en eindigt onvermijdelijk
maar eeuwigheid duurt voort7
een immer nieuwe morgen gloort<\/p>

Het licht der eeuwigheid
straalt in ons voorbij de tijd
Dagen en nachten verglijden
in donkere en lichte tijden<\/p>

In een ontwaakt bestaan
is aan een plicht voldaan:
te leven in het innerlijke licht
waarop het leven is gericht<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t

\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t
* Zie onder meer S. T. Bok, Het ontstaan van het leven. Hij spreekt van orthostabiliteit en metastabiliteit.<\/h6>
1\u00a0Rig Veda\u00a09e mandala 7,11,6-11: Hymne aan Soma, de goddelijke drank van de onsterfelijkheid: \u201cWaar het licht eeuwig is, in de wereld waar de zon in staat, in die onsterfelijke, onvergankelijke wereld.., waar de binnenkamer van de zon is\u2026 waar de zon
zijn wil zijn weg volgt, waar de regionen gevuld zijn met licht\u2026 waar de regionen van de zon zijn\u2026 waar vreugde wordt gevonden\u2026 waar geluk, vreugden en genietingen zijn, waar de wensen worden vervuld, maak mij daar onsterfelijk\u2026\u201d<\/h6>
2 Pim van Lommel,\u00a0Eindeloos bewustzijn<\/h6>
3\u00a0Handelingen van de apostelen\u00a017:28<\/h6>
4 \u2018Smart zegt ga weg, maar alle geluk wil eeuwigheid, diepe, diepe eeuwigheid\u201d, Nietzsche,\u00a0Also Sprach Zarathusta.\u00a03e deel, slot, Das andere Tanzlied<\/h6>
5\u00a0Bhagavad Gita\u00a0II-16:\u00a0\u2018The unreal has no being; the real never ceases to be\u2019.\u00a0\u00a0Vertaling Maharishi Mahesh Yogi, aan wie de inzichten in\u00a0 dit gedicht in eerste instantie grotendeels zijn ontleend, m aar bij nadere beschouwing ook bij anderen zijn te herkennen, zoals hier blijkt<\/h6>
6 Spinoza: sub specie aeternitatis<\/h6>
7 \u2018Wij, onze dagen en tijden glijden door Gods hand\u2019, Augustinus, H J St\u00f6rig,\u00a0Geschiedenis van de filosofie, deel 1, p 219:
\u201cZijn onderzoeking over het tijdsbewustzijn en het tijdbeleven is in de geschiedenis van de filosofie \u2013 van India afgezien \u2013 zonder voorbeeld. Hij vindt dat de tijd niet van ons bewustzijn te scheiden is. Wat is er eigenlijk aan de tijd werkelijk? Bij nauwkeurig toezien, alleen het tegenwoordig ogenblik, het onmiddellijke nu. Verleden bestaat slechts in onze herinnering. Toekomst in onze verwachting. Uit de beperktheid van ons menselijk bewustzijn komt het voort, dat wij het telkens [tijdelijk] zijnde alleen in de verschijningsvorm van het na elkaar kunnen begrijpen. Wat echter uit het verborgene in onverpoosde volgorde voor ons opduikt en aan ons oog voorbij trekt, is voor Gods oog alles tijdelijk tegenwoordig\u2026Deze gedachten hebben aanrakingspunten\u2026 met de relativiteitstheorie\u2026
\u2018Voor de wereld kon er geen tijd zijn\u2026Veeleer is met de tijd ook de wereld geschapen, in zover met haar tevens de beweging, namelijk de wisseling van toestanden begon\u2019\u201d\u00a0\u00a0Civitate Dei, XI.
Tijd is een relatieve vorm van bewustzijn in de tijd en relativiteit. Eeuwigheid is absoluut en transcendent bewustzijn voorbij de tijd, die in het bewustzijn verschijnt met alle verschijnselen die erin verschijnen. \u201cAlle verschijnselen\u2026 zijn in\u00a0 de tijd en staan tot elkaar in verhoudingen van tijd,\u201d aldus Kant, in St\u00f6rig, deel 2, p 129. Kant noemt tijd \u201ceen zuivere vorm van ons innerlijk zintuig\u201d, ofwel een soort van modus van bewustzijn.
Denken en ruimte of materie\u00a0 zijn ook volgens de relativiteitstheorie niet los te zien van de tijd waarin de opeenvolging van gedachten gebeurt en de materie beweegt (in de tijd).<\/h6>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"\"\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/section>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Over de Dood Voor mijn vader 1999 05 26\u00a0Na het bericht van terminale longkanker Het einde Een man met zilverwitte harenzit naar de andere kant te starennaar waar hij heen zal gaanwanneer hij hier vandaanzal gaan, zoals zijn levenslotbeschikt is door de wil van God Hij opent zijn vermoeide ogennog heel even naar vermogenZiet naar […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-103","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/pietransijngedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/103","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/pietransijngedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/pietransijngedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/pietransijngedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/pietransijngedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=103"}],"version-history":[{"count":328,"href":"https:\/\/pietransijngedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/103\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2579,"href":"https:\/\/pietransijngedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/103\/revisions\/2579"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/pietransijngedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=103"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}